[ حكم عصير العنبي المغلّى ] [ مسألة 3 - لا إشكال في حرمة العصير العنبي سواء غلى بنفسه أو بالنار أو بالشمس إلّاإذا ذهب ثلثاه أو ينقلب خلّاً . لكن لم يثبت إسكاره ، وفي إلحاقه بالمسكر في ثبوت الحدّ ولو لم يكن مسكراً إشكال بل منع ، سيّما إذا غلى بالنار أو بالشمس . والعصير الزبيبي والتمري لا يلحق بالمسكر حرمةً ولا حدّاً . ] حرمت آب انگور جوشيده و عدم ثبوت حدّ بر نوشيدن آن در حرمت شراب انگور اشكالى نيست ؛ خواه خودش غليان پيدا كند يا به كمك آتش و خورشيد بجوشد ، مگر زمانى كه دو سوّم آن تبخير و يا به سركه منقلب گردد . اسكار عصير عنبى ثابت نشده و در الحاقش به مسكر در ثبوت حدّ - هرچند مسكر هم نباشد - اشكال داريم ؛ بلكه آن را منع مىكنيم ؛ به خصوص اگر به آتش يا آفتاب غليان پيدا كرده باشد . عصير زبيبى و تمرى به مسكر در حرمت و حدّ ملحق نمىشود . حكم صور عصير عنبى آب انگور در دو صورت بدون هيچ اشكالى پاك است ، و بر خوردنش حدّى نيست ؛ يكى قبل از غليان و جوش آمدن و ديگرى پس از رفتن دو سوّمش يا تبديل شدن به سركه . تمام بحث‌ها بر صورت وسط است ؛ يعنى در حال غليان و جوش ، خواه به خودى خود به جوش آيد يا به كمك آتش يا آفتاب ؛ در اين صورت ، دو فرض دارد : فرض اوّل : اثبات شود عصير عنبى جوش‌آمده مسكر است ؛ در اين صورت ، خوردنش حرام ، و به مقتضاى « كلّ مسكر من الأشربة فيه الحدّ » « 1 » ، بر آن حدّ مترتّب مىگردد ، و بحثى ندارد . فرض دوّم : با عدم ثبوت اسكار ، آيا آب انگور جوش‌آمده قبل از رفتن دو سوّم و

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 437 ، باب 7 از ابواب حدّ مسكر ، ح 1 .